آبشده، سکه یا شمش؟ کدام برای سرمایهگذاری بهتر است
سرمایهگذاری۷ دقیقه مطالعه۸ شهریور ۱۴۰۵
پول مشخصی دارید و میخواهید طلا بخرید. سؤال همیشگی: سکه، شمش یا آبشده؟ پاسخ به این برمیگردد که برای چه چیزی پول میدهید — طلا، یا حاشیههای آن.
هر تومان شما کجا میرود؟
- طلای جواهر: تا ۲۵٪ پول شما صرف اجرت، سود و مالیات میشود که موقع فروش برنمیگردد.
- سکه: علاوه بر ارزش طلا، حباب (گاهی بالای ۱۰٪) میپردازید که با جو بازار بزرگ و کوچک میشود.
- شمش استاندارد: اجرت ساخت و کارمزد دارد، اما حباب کمی دارد.
- آبشده: تقریباً فقط ارزش خود طلا را میپردازید؛ نه اجرت معناداری دارد نه حباب سکه را.
پس چرا همه آبشده نمیخرند؟
دو دلیل: نگرانی از اصالت (که با انگ و ریگیری حل میشود) و سختی خرید و نگهداری فیزیکی. پلتفرمهای آنلاین دقیقاً همین دو مشکل را حذف میکنند: طلای انگدار در خزانه بیمهشده میماند و شما هر مقداری — حتی ۱ سوت — از آن سهم میخرید.
قانون سرانگشتی: برای «سرمایهگذاری» آبشده، برای «هدیه» سکه، و برای «خروج سرمایه از کشور» شمش استاندارد جهانی انتخاب رایج بازار است.
خواندن کافی است؛ از ۱ سوت طلا شروع کنید
قیمت لحظهای، کارمزد ۰٫۵٪ و پشتوانه فیزیکی انگدار.